Lieve vriendin.

Zo te lezen geniet je van de tijd in Oeroeboeroe, wat fijn. Toen ik je woorden las, leek het net of ik even heel dicht bij jou was. Wij samen op dat bankje genieten van het uitzicht, de rust. Ik snap dat je het jammer vindt dat je moeder hier niet van heeft kunnen genieten. Op momenten als deze kan ik mij voorstellen dat je zou willen dat jouw moeder ook, al is het maar heel even, naast je kon zitten.

Met ons gaat het goed, zijn aan het werk en genieten van het mooie weer. Gisteren ben ik naar Amersfoort gefietst. Even in beweging, ik loop genoeg op het werk, maar in mijn vrije tijd merkte ik dat ik vaak onnodig de auto pakte voor een boodschap of een afspraak in de buurt. 

Sinds de corona is het bewegen sowieso op een laag pitje en dat merk ik aan mijn kleding. Ik was gisteren op zoek naar een spijkerbroek want tot mijn schrik paste de maat die ik al jaren had echt niet meer. Help ik ben te dik! Ja echt, en hoe meer broeken ik ging passen hoe erger dat gevoel bevestigd werd.

Ik stond in een pashokje waar ik van 3 kanten naar mijn lichaam kon kijken. Echt niet waar ik juist nu op zat te wachten. Ik was er helemaal klaar mee, wat was er gebeurt?

 Ik besloot de broekenspeurtocht te laten voor wat het was en een thee te gaan drinken. Natuurlijk zonder iets erbij want dat kon echt niet meer.

Terwijl ik aan mijn thee zat, merkte ik dat ik behoorlijk chagrijnig was geworden, onzeker van mijzelf en dat als ik zo nog ff doorging mij voelde als een zwangere walvis. Iedereen om mij heen zag er goed uit, ik niet!

Na een tijdje mokken begon ik weer wat helderder te denken. Maatje 36 van 5 jaar geleden ging het niet meer worden, zei ik tegen mijzelf. En terwijl ik dit dacht moest ik toegeven dat dit langer dan 10 jaar geleden was. Ik schrok eigenlijk wel van mijn zelfkritiek en hoe snel mijn stemming van zin in winkelen was omgeslagen naar het naar beneden halen van mijzelf.

Ik besloot via een omweg op mijn fietsje naar huis te rijden en onderweg te genieten van de rit en het weer. En gaf mijzelf complimentje dat ik wel de fiets had gepakt in plaats van de auto.

Natuurlijk realiseerde ik mij ook dat het nooit meer maatje 36 zou worden, ik wel kan opletten met wat ik eet en drink, maar ook niet moet gaan overdrijven. Ik best tevreden mag zijn met mijn figuur, want ik meer ben dan alleen mij figuur. Terwijl ik zo fiets, voel ik mij steeds vrijer worden van alle negatieve gedachten. Als ik bij een stoplicht mijn evenbeeld in de etalageruit ziet, glimlach ik naar mijzelf.

Als ik thuis kom is Thoon (mijn man) al thuis, lekker dagje gehad schat, vraagt hij? Ik vraag hem, vind je mij dik? Hij lacht naar mij en zegt, dik? Je ziet er mooi uit. Dat antwoordt is voor mij niet genoeg. Heb ik een dikke kont? Hij lacht, nee echt, je bent mooi, ook je billen. Maar het gaat erom of jij je prettig voel.

Wat heerlijk dat iemand van wie je weet dat hij het meent mij dit vertrouwde gevoel geeft en inderdaad hij heeft helemaal gelijk, het gaat er om dat ik mij prettig voel in mijn lijf.

Wat is dat toch die eeuwige worsteling van vrouwen over te dik, te dun, te klein te groot. Mijn lichaam verandert, ik word kleiner, gezetter. Stom he, dat ondanks alles wat ik weet, ik mij toch laat beïnvloeden door een plaatje van hoe ik eruit moet zien. Dus herinner ik mijzelf nog maar eens dat iedereen uniek is, mijn lijf te accepteren zoals het is. Te houden van mijn specifieke kenmerken.

Gelukkig ben ik in de mogelijkheid een stapje terug doen, te zien dat ik van een goede bui zo naar een negatieve stemming kan gaan. Ik mensen om mij heen heb die mij terug zetten in de realiteit, dat ik meer ben dan een maatje meer.

Wat moet het toch lastig en eenzaam zijn als je je lichaam en jezelf afwijst, afgewezen wordt omdat je niet voldoet aan het plaatje. Tegen die mensen zou ik willen zeggen, je bent mooi zoals je bent. Dat schoonheid van binnenuit komt en als je iets wilt veranderen dat alleen voor jezelf moet doen, omdat dat goed voelt.

Ik pak nog een koffie dit keer met een koekje, gewoon omdat het kan.

Dikke kus, Jacquelien

  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *