Lieve vriendin.

Deze week ben ik bewust trager dan anders. Ik heb vakantie, dus het mag! En het heerlijke is, waar de mensen om mij heen weer naar het werk gaan, kan ik blijven liggen. 

Dat kan natuurlijk altijd wel, eigenlijk is er niemand die zal zeggen dat ik iets moet en toch voelt dat soms zo.

Dus ik neem mij deze week voor te vertragen. Geen moeten, gewoon kijken wat de dag brengt. 

Het weer helpt gelukkig mee. Het regent dus ik kan niets in de tuin doen, auto wassen ook niet, naar de stad is niet aantrekkelijk, dus maar weer onderuit zakken.

Mijn volgende neiging is alles wat is blijven liggen toen het zo mooi weer was dan maar in huis op te pakken. Gordijnen moeten korter gemaakt worden, kasten opgeruimd. Wat niets te doen? 

Terwijl ik op de bank zit in mijn pyjama en nog meer onderuit zak met een boek, stel ik mijzelf gerust. ‘Ik heb het verdiend om niets te doen.’ 

Wonderlijk he, hoe dat werkt. Er niemand is die twijfelt aan mijn inzet, die mij deze vrije dagen niet gunt. 

Maar toch….. hoor ik een stemmetje in mijn hoofd; Vandaag oke, maar wat ga je morgen doen?

Om elf uur zit ik nog op de bank, kopje thee en een dekentje. En dan gaat de voordeur bel.

Oh help ik ben niet aangekleed, ren toch maar naar de voordeur want ik verwacht een pakketje. 

Ik voel hoe ik met een vorm van schaamte het pakketje aanneem.  Wat zal die bezorger wel niet denken? Ik zag wel hoe hij keek en dacht, is die vrouw nou nog niet aangekleed? 

Zoals je weet ben ik opgegroeid in het Westen van Nederland, Schiedam wat naast Rotterdam ligt. 

Een ´niet lullen maar poetsen´ mentaliteit. Rotterdammers zijn over het algemeen harde werkers die gewend zijn om de schouders eronder te zetten. Deze mentaliteit is er al vroeg ingekomen door het harde werken in de havens van Rotterdam, kenmerkend in Rotterdam en omgeving. Met het idee dat je met niets doen, niets bereikt. Als ik vroeger op de bank onderuit wilde gaan liggen omdat ik moe was, zei mijn moeder; ‘als je moe bent ga je maar naar bed’.

Is dat waar ik mij door laat leiden? 

Dus deze week beoefen ik de kunst van het nietsdoen. Ik hoef mij niet schuldig te voelen. 

Er is niets mis mee de hele dag thuis in mijn pyjama te lezen, te mediteren, te relaxen op de bank en als ik mij dat realiseer voelt het vrij. 

Dit bewust vertragen, wat soms best onrust geeft, laat mij ervaren, wat ik wel en niet belangrijk vind. Alles meer vanzelf gaat, misschien wat langzamer maar met meer voldoening. 

Zoals de Chinese filosoof Lao Tse ooit zei: “je kunt beter niets doen, dan druk zijn met niets.

Laten we duimen dat het volgende week vrijdag droog is. Want dan staat onze eerste activiteit na de lockdown gepland, Verstillen in de natuur.  Zin in! 

We spreken elkaar vast voor die tijd. 

Fijn weekend, hugs Jacquelien. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *