Lieve Marjan,

Moederdag is voor mij een dag met twee gezichten. Aan de ene kant dankbaar voor dat ik zelf moeder ben (schoonmoeder, bonusmoeder, tante/moeder) en aan de andere kant weemoedig omdat deze dag het missen van een moeder of moederschap ook wordt gevoeld.

Moederdag is voor ons allemaal niet hetzelfde. Ik mis al jaren mijn eigen moeder en vraag mij al vaker af waarom Moederdag zo speciaal is, zoveel aandacht krijgt? Toen de kinderen klein waren genoot ik van de stiekeme voorbereiding, de frutsels met liefde gemaakt. Maar al snelwerd dat anders omdat na de scheiding ik vader en moeder was en ik mijn eigen Moederdag voor een deel zelf moest organiseren, Moederdag kreeg een andere dimensie.

Afgelopen zondag was het weer Moederdag. Na een brunch met Nicky (dochter) en Mike (schoonzoon) op gepaste afstand (was erg fijn hun weer aan tafel te hebben). Stonden we diezelfde dag samen met Marc (zoon) bij het graf van de overleden moeder van Yasmin (schoondochter). Een kind wat haar moeder veel te jong moet missen. Sinds het overlijden van haar moeder komen we op de verjaardag van haar moeder met een aantal mensen samen bij het graf, een mooie traditie. De verjaardag van haar moeder viel dit jaar voor het eerst op Moederdag en gaf hierdoor nog meer contrast aan het missen van een moeder.

Als ik samen met Thony (man) terug naar huis rijdt, komt diezelfde vraag weer langs, waarom bestaat er Moederdag en is het zo’n speciale dag? Over Vaderdag wordt trouwens niet zo hysterisch gedaan.

Ik vind de enorme heisa rondom deze dag eigenlijk helemaal niets. Ik hoef niet zo nodig speciaal deze dag in het zonnetje gezet te worden en al helemaal geen grote cadeaus. Het ontbijt op bed, beschuitjes met pindakaas en het veel te kort gekookte ei, dat is wat ik mij herinner van Moederdag en koester. Wat het ook is, het concept Moederdag houdt mij bezig. Als ik online het nieuws lees valt mij de volgende op.                                                              
Op veel plekken in Nederland worden ontbijtjes bezorgd. “We brengen met achttien auto’s 800 ontbijtpakketten rond”, zegt Nils Dijkstra, restaurantmanager van ‘t Voorhuys in Emmeloord. In de pakketten zitten croissantjes, chocoladebroodjes, aardbeien, granola. “En natuurlijk een fles bubbels plus een persoonlijke boodschappen, als ‘we missen je’.

Is dat het?  Laten weten dat je iemand mist op deze dag? Laten we ons leiden door een bedacht concept wat ons, naar mijn idee, opgedrongen wordt? Handig door de commercie wordt gebruikt?

Daarom speurde ik het internet af naar de oorsprong van Moederdag. Moederdag, gaat terug naar de tijd van de Romeinen. Op deze dag vereerden zij de godin van de vruchtbaarheid, en vierden ze het feest van de lente. Demoeders worden nu nog in het zonnetje gezet en krijgen cadeautjes, iets lekkers of bloemen, al dan niet voorzien van een gedichtje of een liedje. Moederdag niet de enige dag waarop vrouwen in het zonnetje worden gezet. Op 8 maart wordt namelijk elk jaar de dag van de vrouw, gevierd! Er is wonderlijk genoeg geen dag speciaal voor de man.

Kunnen we wat afspreken? Als je klein bent mag je iedere dagje moeder en je vader verrassen met een ontbijtje op bed, een knutselwerkje. Als je iemand mis bel ze dan op! Mag je voor alle kinderen moeder en vadergevoelens hebben. Of misschien nog beter laten we zoveel mogelijk het leven met elkaar vieren, de goede en de slechte momenten.  

Afgelopen dinsdag hebben we elkaar weer eindelijk life gezien omdat we elkaar zo miste. Ik heb genoten van dat moment, samen met 2 andere vriendinnen in de tuin, rond de houtkachel, eerst thee met cake en daarna een Portje, op gepaste afstand en toch verbonden met elkaar.

XXXXXXXXXXXXXXX groet, Jacquelien

 

1 reactie op “Brief Jacquelien 14/05”

  1. Marjan van Kleef-Klaverdijk

    Jacquelien, ff snel al een reactie: weet je dat we onze vriendinnen hebben geïnspireerd om ook te gaan corresponderen? Echt tof!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *