Lieve Marjan.

Alweer een week voorbij. Wat gaat de tijd toch snel, het is merkbaar drukker op straat en in de winkels dan een aantal weken geleden. Ik moet er nog erg aan wennen, in de winkels kun je nu gewoon binnenlopen zonder dat iemand je winkelwagentje schoonmaakt, in het ziekenhuis mogen de kinderen weer bezoek ontvangen en is alles weer in volle gang. Natuurlijk zijn er gelukkig nog steeds de looproutes, mondkapjes in het OV en andere maatregelen.  Anders zou je toch geloven dat alles weer normaal is. 

Ben jij al een beetje geland in het Drente? Wij vermaken ons ook prima, ondanks het wisselvallige weer. Gisteren keek ik naar op tv naar ‘de geknipte gast’. Daar ontvangt Eus Akyol iedere week iemand in zijn salon om helemaal te worden geknipt en te praten over zijn of haar aanstaande grote moment. En gisteren was daar Frits Spits te gast. 

Frits Spits was presentator van radioprogramma’s als ’De avondspits’, ’Tijd voor twee’ en ’De taalstaat’. Hij is voor mij meer dan een presentator, ik hou van de manier waarop hij liedjes beschrijft die voor hem een bijzondere betekenis hebben. Dus toen ik zag dat hij te gast zou zijn, speciaal omdat ik wist dat hij een boek heeft geschreven ter herinnering aan zijn overleden vrouw. 

’Alles lijkt zoals het was’ hierin beschrijft hij het rouwproces na het verlies van zijn vrouw aan de hand van twintig (vooral nieuwe) Nederlandstalige nummers: hoe de teksten daarvan hem troost, houvast en inzicht boden. Ontroerend hoe hij over zijn liefde’ vertelt. 

Wat mijn vooral raakte was de openingszin van Eus: red je het een beetje? Frits Spits antwoord: fijn dat je deze woorden gebruikt. Zoveel beter dan hoe is het met je? Hoe is het met je kan alleen beantwoord worden als goed of niet goed en dat weet is nu juist wat je niet weet na zo’n groot verlies.  

Ik begrijp dat als geen ander, zo waar! Na een verlies van een dierbare weet je, zeker in het begin niet, hoe het met je is. Laat staan dat je het kan definiëren in goed of slecht en dan? Ongemak, dat is wat ik tegenkwam na het overlijden van mijn tweede partner. Ik zag mensen worstelen, zoeken naar woorden. Hoe waardevol kunnen woorden zoals deze zijn: red je het een beetje? 

Ook realiseer ik mij hoe belangrijk het uiten of voelen van emotie via muziek toen voor mij was en nog steeds is. Zoals de troostwoorden van Mathilde Santing met Wonderful live, Diggy Dex ft. Eva de Roovere – Slaap lekker (Fantastig toch) die horen bij verliefd zijn, Houten hart – van Dik Hout, met mijn ogen dicht luisteren naar klassieke muziek, melancholisch bij Fado, de tonen van Ludovico Einaudi en zo kan ik nog wel even doorgaan. 

In de wetenschap is er zelfs bewijs dat muziek ons brein activeert, het is een van de krachtigste middelen om emoties op te roepen en om het brein tot rust te brengen, geluk stofjes aanmaakt. Wie heel verhelderend uitlegt wat muziek met ons brein doet is Erik Scherder.  Maar je weet vast waar ik het over heb, zonder wetenschappelijk bewijs. 

Weet je nog dat we naar een ligconcert met muziek van Canto Ostinato zijn geweest, hoe prachtig om een te worden met de klanken van de muziek, de magische tonen.

 Je vertelde in een van je brieven dat je weer wilt gaan zingen, zangles wilt nemen. Hoe staat het met die plannen? Muziek, zingen heerlijk! Toen ik in de zorg werkte met dementerende ouderen, kreeg ik verbinding door met ze te zingen. De naam van hun kinderen waren zij vergeten, maar meezingen met boer en ligt een kip in het water, ging moeiteloos. Wonderlijk toch? 

Wat staat op jou playlist, welke teksten bieden jou troost, opent jouw hart? Ik ben benieuwd, lieve groet.

Jacquelien

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *