Lieve Marjan.

Ik wil het met jou even hebben over twijfel. Dat is wat al een paar dagen om mij heen hangt. Ken je dat? Het ene moment kun je de hele wereld aan en het volgende moment vraag je je wat je moet doen.

Ik had een tijdje geleden een afspraak met een potentiele opdrachtgever op wie een goede indruk wilde maken. Ik trok een jurk aan die volgens iedereen prachtig staat, maar als ik een blik in de spiegel werp, vind ik mijzelf ineens dik en te netjes in die jurk. Het maakt mij onzeker, alles is ineens mis aan mij. En voor ik het weet heb ik mijn hele kledingkast geplunderd en uiteindelijk trek ik mijn meest comfortabele spijkerbroek aan met een eenvoudige blouse. De persoon met wie ik een afspraak had, heeft waarschijnlijk totaal niet op mijn kleding gelet en droeg zelf een spijkerbroek met een trui. Hier kan ik achteraf nog wel om lachen. Herken je dit? 

Maar ik kan ook dagenlang over situaties piekeren. Afgelopen week heb ik de individuele gesprekken weer opgepakt en start vanaf volgende week weer een groep in mijn ruimte. Alles wat nog niet binnen mag gaat naar buiten. In het park zie ik groepjes yoga en push-ups doen. Het is weer drukker op de weg en in openbaar vervoer. Iedereen pakt een deel van zijn oude leventje weer op.

Ik merk het ook aan het teruglopen aan de deelname aan de online meditatie. Een natuurlijk proces en voor de tijd dat er alleen online contact mogelijk was een onverwachts succes. Nu de aanmeldingen teruglopen twijfel of er nog wel behoefte is voor online momenten. Misschien moet ik er maar helemaal mee stoppen is mijn eerste gedachten, mensen gaan vast weer andere dingen doen. En vervolgens denk ik; ‘nee ik wil niet stoppen’!

Ik zelf haal uit deze online momenten veel plezier en positieve energie. De positieve reacties van mensen die de nog niet eerder hadden gemediteerd, het inspireren tot meer, een laagdrempelige manier om meditatie in de wereld te zetten, ontmoeten van mensen, die ik anders niet zou hebben ontmoet. Al deze ervaringen zijn toch fantastisch! Toch maar doorgaan. Er melden zich trouwens nog steeds mensen aan.

Even niets doen, ik hoef nu niet te beslissen.

Vroeger nam ik impulsieve beslissingen om zo snel mogelijk van die twijfel af te zijn. Twijfelen had voor mij vroeger een slecht imago. Daadkracht, dingen zeker weten, dat is hoe mijzelf graag wilde laten zien. Ik heb ontdekt dat twijfel er niet voor niets is. Het wegdrukken mijn twijfel is namelijk hetzelfde als het negeren van waardevolle signalen. Mijn twijfel toelaten is soms het beste wat ik kan doen. Is het op dat moment beter een spijkerbroek en een eenvoudig shirt aan te trekken waar ik mij comfortabel in voel, dan die jurk die andere zo prachtig vinden staan aan te trekken, maar waar ik mij niet comfortabel in voel. Ik hoor ik mijn moeder zeggen; ‘bij twijfel niet inhalen’. Ja mam, dan maar een stapje terug doen en nog even de tijd nemen tot ik voel wat ik echt wil. Ik moet ineens denken aan wat ik gelezen heb in een artikel online (bron; Inspirerend leven) over twijfel.

 Twijfel is het begin van wijsheid’. – Descartes

Het betekent namelijk dat je vragen stelt. Bij hetgeen je waarneemt. Altijd vragen blijven stellen, niets zomaar aannemen, dat is de kunst. En mijn waarheid hoeft niet die van jou te zijn. Twijfel maakt dat je een soort ruimte inlast waarbij verstand en gevoel samen kunnen komen. Om uiteindelijk vanuit rust jouw eigen wijsheid te creëren.

Gelukkig gaan we samen weer plannen maken voor een wandeling met een groep in de natuur, heb er zin in. Jij ook?

Dikke kus, Jacquelien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *