Lieve Marjan.

Bedankt voor je brief, steeds weer fijn om te lezen hoe het met je gaat. Dit brengt mij weer even terug in het moment. Ik merk dat soms de dagen kwijt ben, omdat het ook niet zo belangrijk is welke dag het is. Op Koningsdag heb ik gewerkt in het Prinses Maxima Centrum (een ziekenhuis voor kinderen met kanker). Door tompoezen uit te delen en voor de kinderen een tasje waar o.a. vlaggetjes, kleurplaten en schmink in zaten, gaven we wat aandacht aan deze normaal altijd feestelijke dag.

Maar de stemming kwam er bij mij niet echt in, geen spelletjes op de gang, geen livemuziek en geen bezoek uitgedost in het oranje. Toen ik naar huis reed, zag ik groepjes mensen, vlaggen wapperen, de zon scheen volop, dat gaf in ieder geval een warm gevoel, maar verder? Was allemaal voor mijn gevoel een feestje willen vieren omdat het zo gepland stond, alleen ontbrak de jarige.

Ik herken jouw associatie met het volhouden in de beoefening en het dagelijks leven. In feite is deze situatie één grote oefening in geduld en vertrouwen, alleen hebben we daar niet altijd zin in. De voordelen zien van volhouden, vertrouwen dat het ook weer anders wordt.

Net als bij meditatie, ook al weet je dat dagelijks mediteren voordelen oplevert , toch is soms het lastig volhouden. We weten dat afstand houden goed voor jezelf en je omgeving is. Alleen zit ertussen wéten dat iets goed voor je is en het daadwerkelijk doen ruimte. Ruimte om na te denken, ongeduld te voelen. Alleen hebben we daar niet altijd zijn in, merken we dat niet op en reageren zonder na te denken. De kunst bij meditatie is, dat je die ruimte opmerkt, opmerkt dat er bijvoorbeeld ongeduld ontstaat, er niets mee hoeft te doen. Zodat er misschien iets onverwachts gebeurt, je wordt verrast.

Ik moet ineens denken aan mijn vader die de hele dag aan de waterkant kon zitten vissen. Het ging niet om het vangen van de grootste vis, maar om het dobbertje dat danste in het water, het zitten in vrijheid, koffie in de thermoskan en even tijd voor zichzelf. Ook als hij niets had gevangen was zijn visuitje geslaagd.  

Ik lees dat jij je ruimte vindt in Tai Chi. Welke oefening doe jij in de ochtend? Heb jij een bepaalde oefening of ritueel?

Ik lees graag hoe jij omgaat met de uitdagingen in deze periode, hoe jij je ruimte pakt.

Liefs Jacquelien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *