19-02

Lieve Marjan.

Wat is het vandaag toch een prachtige dag. En wat een verschil met vorige week, toen het nog gemiddeld 11 graden vroor en het vanmiddag 11 graden boven 0 is.

Vorige week moest ik werken en ik moet je zeggen dat ik dat soms best spannend vond met de sneeuw en gladheid. Maar afgelopen zaterdag was ik vrij en kon ik volop genieten van het ijs en de sneeuw. Mijn noren uit het vet en omdat wij aan het water wonen konden we vanuit de tuin het ijs opstappen. De zon scheen, de mensen genoten overduidelijk van het weer en het ijs.

Na onze schaatspret hebben we in de tuinstoelen een warm drankje genomen. In de stoel, een plaid over mijn benen, de zon die mijn gezicht verwarmde en toen ik mijn ogen sloot ervaarde ik een compleet geluksmoment. Geluiden van schaatsen over het ijs en gelach, gestuntel en mensen die elkaar begroeten, heerlijk! Ik wist toen nog niet dat we zoveel spieren hebben, want de volgende dag voelde ik elk spiertje samentrekken, haha.

En nu zit ik jou te schrijven in de kamer waar opnieuw de zon naar binnen schijnt. Ik ga zo wandelen met een vriendin en een drankje to go nemen.

Het lijkt nu er zo weinig is waar je naar toe kunt dat de simpele dingen zoals een wandeling in de zon, het schaatsen op het ijs een andere dimensie hebben gekregen. Ik st er veel meer bij stil en geniet ervan.

 Ik heb nog genoeg klusjes liggen en merk dat ik onrustig word als ik denk wat er nog allemaal moet. En tegelijkertijd weet ik dat dingen ook wel kunnen wachten.

Het lentegevoel is bij ons aan, ondanks dat het nog geen lente is. De ramen open, tulpen in de vaas. Kom maar op met die lente.  

Ik hoop dat we binnenkort samen ook een lekkere wandeling kunnen maken, bijkletsen en plannen maken voor de toekomst. Ik weet een leuk plek waar we heerlijk kunnen wandelen en een drankje met wat lekkers kunnen halen.

Geniet van deze mooie dag en we spreken elkaar snel.

Namasté, Jacqueline.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *