Lieve Marjan.

Vandaag heb ik op 1e Kerstdag werken en zondag-online les geven na, vakantie. Twee weken los van verplichtingen. 

Ik zit voldaan op de bank naar jou deze brief te schrijven. Ik geniet van het laatste heerlijke koekje, door jou gebakken. Een zakje met verschillende met aandacht gemaakte koekjes, die afgelopen week als verrassing voor de deur stonden, heerlijk. 

Heb ik je verteld dat sinds begin dit jaar mijn ex-schoonzus met haar man in de buurt woont? Mijn voormalige partner, de vader van mijn kinderen en zijn familie komen net als ik oorspronkelijk uit het Westen van het land, omgeving Rotterdam. 

Haar zoon woont al langer ook in Amersfoort en haar zoon en ik hebben altijd contact gehouden. Met de rest van mijn ex-familie is het contact door de jaren verwaterd. Ik ben inmiddels al ruim 20 jaar gescheiden. Net voor de grote uitbraak van de Corona zo rond maart ontmoeten mijn ex-schoonzus en ik elkaar weer na lange tijd bij haar zoon. In het begin wat ongemakkelijk, want er zit een gat van 20 jaar tussen ons laatste ontmoeting. En toch ook zo vertrouwd. Onze levens zijn in de 20 jaar door up en downs gegaan, die we niet gedeeld hebben. En toch, na een paar gesprekken voelt het weer vertrouwd, een warme verbinding.

Het wonderlijke is dat als je gaat scheidden je in de meeste gevallen ook van je schoonfamilie scheidt. Zeker als een scheiding een rauw randje heeft. We hebben in het verleden veel gedeeld, elkaars kinderen zien opgroeien, gelachen en gehuild. We kunnen nu we ouder zijn geworden meer op afstand naar het verleden kijken. Ontdekken we dat onze warme vriendschap niet verdwenen is. Eigenlijk hebben wij naar elkaar na de scheiding geen hard feelings gehad, het waren meer de omstandigheden waardoor we geen contact hebben gehouden.

Vandaag kwam zij na een bezoekje naar Rotterdam kruidbroodjes langs brengen.  Een specialiteit in Rotterdam en omgeving die rond kerst verkocht worden bij de echte bakker. 

Ik was vergeten hoe ze er uit zagen, de geur. En toen ik het zakje opende was ik weer terug. Terug in het huis van mijn (ex) schoonouders en familie, na de nachtmis. Ik ben van huis uit niet katholiek opgevoed, maar mijn toenmalige man wel. De nachtmis begon om middernacht en het was een soort traditie met het gezin de mis te gaan en na de mis samen te eten. Die momenten waren terugkijkend voor mij het begin van de kerst. Een moment van verbinding en samen zijn. 

Dit jaar geen voorbereidingen van Kerstdiner of ontbijt samen met de kinderen. Ondanks dat ga ik samen met mijn man met de top 2000 op de achtergrond, van ons kerstontbijt genieten met traditionele kruidbroodjes. Jammie!

Hoe ziet jullie ontbijt er uit? Hieronder de link naar het recept van de kruidbroodjes. Laat je inspireren en maak nieuwe herinneringen. 

Zie hier het recept van de broodjes.

Groet, Jacqueline.