27 december ’20

Lieve vriendin.

Vandaag vieren wij Kerst met ons gezin. Sinds een aantal jaren vieren we Kerst met alle kinderen samen op 3e Kerstdag of een Pre-Kerstdiner. Dit omdat het een onmogelijke missie is gebleken alle kinderen op 1 moment samen te krijgen en dat het ook nog leuk is voor iedereen.

Wij zijn een samengesteld gezin. Ik heb 3 kinderen en mijn man 2. Zij hebben allemaal een partner dus als we samen willen zijn komen we op 12. Als je gescheiden bent krijgen zij er gratis nog meer pappa’s en mamma’s bij waar zij rekening mee moeten houden. Vervolgens met schoonfamilie, opa of oma en misschien vinden ze ook wel fijn om samen onder de kerstboom te zitten of met vrienden spelletjes te doen. En dan zijn er nog geen kleinkinderen, haha.

Natuurlijk vinden wij Kerst vieren met z’n allen fantastisch, alleen is het meestal zo’n gedoe om rond te krijgen. Is er vooraf stress over wie naar wie gaat.

Als we dan toch alles in deze 2 dagen proppen is iedereen volgegeten, zat van het rondrijden, voelt iemand zich toch tekort gedaan en willen eigenlijk alleen maar neerploffen op de bank.

Hoe kun je aan ieders wensen voldoen zonder elkaar niet teleur te stellen. Kortom niet te doen in 2 dagen zonder dat het een desillusie wordt. Dus besloten we de druk eraf te halen, onze eigen traditie te creëren. Een 3e Kerstdag. Ik keek vandaag terug in mijn digitale foto-album en zag hoe we samen aan het koken waren, spelletjes doen en anderen op de bank in gesprek. Zo’n rijkdom om te zien hoe de kinderen, ieder met een andere oorsprong met elkaar optrekken, lachen en naar elkaar geïnteresseerd zijn.

Alleen dit jaar is het anders. Anders voor iedereen ook voor ons. Want hoe kun je samenzijn zonder risico te lopen op verspreiding van het virus? Niet dus.

Deze week hebben alle kinderen een Kerstpakketje gekregen. Een fles bubbels, kerstkransjes en lekkers om vanmiddag bij de online Pub-Quiz gezamenlijk te proosten op onze gezondheid en samenzijn. Ieder op zijn eigen plekje niet samen in een ruimte en toch verbonden.

Ik weet niet of iedereen erbij kan zijn.  Op 1e kerstdag is de vader van de vriendin van een van de kinderen opgenomen in het ziekenhuis. Het doet mij nog meer realiseren hoe belangrijk het is van de momenten te genieten. Niet al bij met volgende moment zijn omdat je agenda overvol is gepland, je niets wil missen en daardoor eigenlijk alles mist.

Mijn gedachten gaan uit naar de vader en alle mensen voor wie de Kerst werkelijk anders is, omdat zij dierbaren zijn verloren of zich zorgen maken.

Zoals iedereen kijken we uit naar het moment dat we weer samen aan tafel kunnen zitten, elkaar kunnen aanraken en knuffelen. Dan proosten we opnieuw op het leven, het samen zijn.

‘Geniet van het moment, zonder op zoek te gaan naar beter’.

Kus, Jacqueline.