Lieve Jacqueline,

Hè hè, ik kom weer een beetje bij. Vanochtend kon ik erg genieten van een prachtige wandeling met man en hond: een rondje hondje liep uit tot een grote ronde van 1,5 uur. De zon kwam op en de kleuren in de lucht en boven het weiland waren magisch. Zo blij dat ik er weer van kon genieten. Het landschap weerspiegelde  hoe ik me kan voelen. Stil van binnen, maar er komt langzaam ook meer beweging. Ik heb het sporten opgepakt, wandel meer en mijn Tai Chi beoefen ik elke dag met aandacht, dus ja ik kom ook letterlijk in beweging. Er is zeker nog een mistige onderlaag waar de zon nog niet helemaal uit komt. Er is echter wel zon….

Wat ik nu nog lastig vindt is om de woorden te vinden, orde maken in mijn hoofd, me concentreren. Dus het schrijven van deze brief is ook een uitdaging, woorden….

Ik vind het ook een uitdagende periode, wie niet. Kerst in aantocht, corona-maatregelen en dito beperkingen en…. het missen van mijn vader. Daaraan haakt dan ook nog verdriet over mijn moeders overlijden in 2018, dit verdriet komt stiekem nog even mee.

Dit alles op een hoopje is veel, ik denk dat ik daar ook een beetje stil van wordt. Ik focus me op de dagelijkse dingen, ik probeer elke dag inspiratie te vinden en ik zoek op de een of andere manier rust op. De laatste weken merk ik dat breien weer heerlijk is. Lekker met mijn handen bezig zijn, praktische klussen oppakken dat lukt. Dus ik ga zo de kerstboom opzetten en het huis kerstgezellig maken. De radio zet ik aan en ik zet een goede bak thee. De omhulling van het huiselijke is fijn. Ik laat maar even los dat ik zo graag projecten wil starten en oppakken met jou en voor mijn eigen praktijk. Laat me maar even cocoonen. Ik zoek contact met de mensen die me lief zijn en hoop dat ik ondanks de beperkingen nog wat vriendinnen kan spreken en wellicht zien voor de kerstdagen. Er staan al een paar wandelingen in mijn agenda. Verbindend lopen en de stilte samen kunnen voelen. Dat was vorige week samen met jou ook zo fijn. 

Lieve vriendin, dank voor je steun en je lieve woorden, het helpt me te weten dat jij en mijn andere vriendinnen er voor me zijn. 

Je t’embrasse.

Marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *