Lieve Jacquelien,

Je bent weer terug van vakantie en nog even een weekje thuis offline. We hebben elkaar even aan de telefoon gehad en zo te horen geniet je nog volop. Fijn

Wij beginnen weer een beetje in het ritme te komen van school en werk. De kinderen hebben nu hun derde week school gehad en het word alweer gewoon. Wat gaat de tijd toch snel. Wij zijn alweer 5 week terug van onze vakantie. De periode van de Lockdown lijkt ook alweer zo ver terug, terwijl we nog elke dag in het nieuws de cijfers horen en de stand van zaken zien. Paniek of niet ik heb geen idee. Soms lijkt het me ernstig toe zoals het nu gaat en soms denk ik dat het wel meevalt. Ik ben geen expert. Het feit is wel dat ik er rustiger onder ben dan eerder. Ik ben geen held en soms ook niet zo nuchter als ik zou willen, en ik moet zeggen dat het me de laatste tijd wel wat naar de keel vloog. De nieuwsberichten probeerde ik te negeren, maar toch wil ik ook goed geïnformeerd blijven, dus ja de uitbraken en zorgelijke cijfers bereikten ook mij. De kinderen zouden weer starten met school, veel mensen bij elkaar en in het dorp en het sociale verkeer werd het ook onrustiger en drukker. Ik zou willen zeggen dat ik me daar niet over op kan winden, maar dat is wel zo.

Vorige week had ik een gesprek met mijn coach. Een man die mij goed kent en als nodig zoek ik hem op, dit houdt me gezond en in balans. Een intensief gesprek hadden we en de impact was ook groot. Ik kan bij tijd en wijlen overvallen worden door angsten, onredelijk en uit het niets. Dat was iets waar ik me ook voor schaamde, want hey, ‘ik ben zelf coach en ik moet het toch op een rijtje hebben’. Hoor je mijn eigen oordeel?

Het is mij helder geworden dat deze angsten veel te vertellen hebben over vroeger. Je kent mijn geschiedenis dus ik hoef je niet uit te leggen hoe het zit. Lange tijd heb ik deze angsten verborgen kunnen houden onder ander lagen die aandacht vroegen. Maar doordat ik in mijn persoonlijke ontwikkeling stappen blijf zetten, heb ik nu genoeg veerkracht om dit op te pakken. Snap je wat ik bedoel?

Enerzijds vind ik het heftig om mijn soms ‘random’ angsten te erkennen. Anderzijds ben ik blij dat ze nu komen boven drijven. Ik kan er nu wat mee doen, gewoon omdat ze er mogen zijn.

Ja dit is weer een lesje Compassie voor mij. Door zelf mijn angsten te veroordelen werden ze er echt niet beter op. Door ze weg te duwen kwamen ze eigenlijk harder weer terug. Dus…. sta ik mezelf nu toe mijn angsten te voelen, ook zij horen er nu even bij. En quess what, het wordt rustiger.Het klinkt logisch en zo makkelijk…..Persoonlijke ontwikkeling is soms echt niet makkelijk, maar wel zo ongelooflijk boeiend. Het brengt me toch steeds weer stapjes verder, of eigenlijk dichter bij.

Lieverd, fijn om dit met je te delen. Blij dat we nu al 5 maanden corresponderen. Het is echt een toevoeging aan onze vriendschap. Dank je wel dat we samen delen.

Marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *