Lieve Jacquelien,

Het is een beetje raar zo. Ik heb je gister nog uitgebreid gesproken, we zijn weer lekker aan de slag geweest. Gezellig rond de keukentafel zoals we dat graag doen. En toch, het is mijn beurt om een brief te schrijven, dus dat doe ik. Zoals we dat al meer dan 4 maanden doen. Poeh best een hele lange tijd.  En zo blijven we in contact. Niet alleen met elkaar, maar ook met de intentie die we hadden toen we samen aan Verstillingsdagen begonnen.  We hebben ideeën, een visie en  willen dit graag samen vorm geven, hartstikke tof. We investeren er ook in, tijd voor het ontwikkelen van onze acctiviteiten. Het opzetten van de  PR en samen over hobbels springen, dingen doen die we nog nooit gedaan hadden.  Het is een prachtig traject om samen te doorlopen, maar de tijd is niet echt gunstig voor ons. Corona heeft voor veel bedrijven grote schade opgeleverd; voor ons betekend het afwachten en volhouden, want veel activiteiten werden afgezegd en iets nieuws nu opzetten is uitdagend. We zijn enthousiast, maar ook geen rasechte hard-core ondernemers (jij meer dan ik zeker), dus we staan het onszelf toe om mee te surfen met de golven. 

Nu de zomervakantie achter de rug is zetten we weer activiteiten op de kaart: wandelingen in de natuur in stilte, een stilte dag in het kader van de landelijke dag van de stilte op 25 oktober en een weekend op een prachtige locatie om te verstillen in een kleine groep. We hebben inspiratie genoeg: wellicht nog een podcast , een doosje met kaartjes met oefeningen en overdenkingen. En niet te vergeten de workshop die we gaan geven over mindful-corresponderen.  Toch mooi dat we er allebei van overtuigd zijn dat onze ideeën kloppen en dat onze diensten waardevol zijn. 

Ik heb zin om weer in het ritme te komen. Na 6 wkn zomervakantie en daarvoor 3 maand Corona-onrust in huize Van Kleef zie ik ernaar uit om maandag weer de routines op te pakken.

Doordat Corona ons overviel was de plotselinge rust bevrijdend, daarna was er onrust over wat nu wel en niet mogelijk was en vervolgens de vakantie  ‘even alles op een afstand zetten’.  Maandag weer de wekker en de regelmaat, heerlijk. De pubers weer hun school, wij weer in onze eigen structuur. Onze dochter riep deze week al dat ze weer zin had in prikkels en inspiratie, mooi is dat. Zo gaat het als je vol bent heb je de behoefte aan leeg, en als je leeg genoeg bent komt weer de impuls om je te voeden, te vullen. Als je de controle los durf te laten zie je dat het leven vanzelf in golven gaat, YinYang.

Daarom geloof ik er ook in dat de inspanningen die wij nu leveren voor Verstillingsdagen uiteindelijk weer bij ons terugkomen. Dus ga ik volgende week onze website weer even bijwerken, aan mijn eigen site werken en ga ik weer aan de studie. Zin in.

Dag meis, tot gauw weer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *