29-01

Lieve Jacqueline,

Fijn dat we vandaag weer samen waren om te werken en even bij te kletsen. Fijn ook dat we ondanks de Lockdown en de avondklok, de rellen en de vaccinatieperikelen de behoefte hadden om ons te richten op iets positiefs. Juist daarom. Omdat er zoveel onzeker is, omdat de dagen grijs en regenachtig zijn en omdat we geen zin hebben om in die grijze ‘mood’ te zakken. 

De dagen zijn saaier en eentoniger hier in huis. Niemand gaat de deur uit voor school of werk en niemand komt ook thuis met verhalen, inspiratie of frustratie. De gesprekken aan tafel veranderen omdat er gewoon zo weinig gebeurt, het dreigt grijs te worden. We hebben allemaal ons eigen plekkie met een laptop voor werk en studie, komen samen voor ontbijt, koffie, lunch, thee en avondeten. Wat mis ik de levendigheid, de duiventil-momentjes zoals wij dat noemden: de een komt en de ander gaat…

Toch proberen we er wel wat van te maken. We doen sinds deze week mee met de Ommetjes-app. Iedere dag lopen we en verdienen we punten en er is een gezonde competitie. Het liefst lopen de kinderen een ommetje voor 9 uur ‘s ochtends want daar krijg je extra punten voor. Goed bezig hoor…..Heel goed dat ze op de school van dochterlief hier mee begonnen, daardoor haakten wij aan. 

En om nog wat extra beweging te krijgen staat er sinds vandaag een roeiapparaat boven in de gang. We hebben alle vier zin om te gaan trainen en ook dat houdt ons dus weer goed in beweging. Nou goed bezig toch. En dat is ook nodig want de grijze dagen zijn niet de makkelijkste momenteel. 

Ik heb mezelf ook op een nieuwsdieet gezet. Ik hoef niet meer elke dag elke mening en elke meting bij te houden. Mijn wereldje wordt er wel kleiner door, maar ik denk dat dat ook nodig is. Er zijn heel veel dingen waar ik momenteel geen invloed op heb, maar wel hoe het met mij en met mijn gezin gaat. Daar ligt dus nu ook de focus. Dus in beweging blijven en gevoed worden door het goede gevoel dat dit geeft. Daarbij wordt er veel gelezen en getekend, en een leuke Netflix ontbreekt ook niet.

En wat me ook gevoed heeft is dat we toch weer een plan hebben gemaakt en toch weer een verstillingsweekend gaan organiseren. Juist nu. Omdat het zo fijn is om ergens naar toe te werken en naar uit te kijken. Omdat we het onze deelnemers gunnen om na zware maanden twee dagen tijd te nemen om op te laden. Omdat we geloven in ons product, dat blijft. Dus dit weekend zal ik het op onze site zetten, een mooie aankondiging maken voor FB en Insta.

En toch ook weer of geen weer, lekker naar buiten. 

De foto bij deze brief is de vuurtoren van mijn geliefde eiland Ameland. Ik ben daar erg veel geweest omdat mijn oma daar een huis had. Het symbool van de vuurtoren treft me nu zo. Een stevige baken van licht, van verre te zien en met een gigantisch uitzicht, stevig verankerd. Ik gun dit iedereen, een lichpuntje, een baken. 

Lieverd, dank voor het samenzijn vanochtend. Tot snel.

Je t’embrasse

Marjan

PS

Voor de oplettende meelezer. We schrijven momenteel wat minder. Onze wereld wordt ook wat stiller en er zijn minder woorden te delen. En dit is voor nu even goed. Ondertussen nemen we even de ruimte om na te denken hoe we de verbinding met jullie willen vormgeven.