29-03

Lieve Jacqueline,

De zon schijnt in de laatste lichte uren van de dag. De magnoliaboom in de tuin staat op uitbarsten en kleurt al zacht roze in het licht van de ondergaande zon. Dochterlief is boven met haar viool-les online bezig. Manlief doet een heerlijk afterdiner-tukkie op bank. Zoonlief is verzonken in een boek en de hond ligt te snurken. En ik neem even de tijd om je te schrijven. 

Ik kan me zo herkennen in je laatste brief. Je wilt niet dat alles gaat over de grote C en toch wordt er zoveel door beïnvloedt. Vanochtend raakte ik hierover ook in gesprek omdat de afgelopen week er in ons gezin onrust was vanwege Corona-klachten, -testen, – uitslagen en lesdagen die uitvielen door corona verdenkingen in de klas. Wat een geprut allemaal. Ik was er dit weekend helemaal klaar mee. En we kwamen uit op wat jij ook al in jouw brief beschreef, het is zo belangrijk om te blijven kijken naar wat jou voedt.

Vanuit dat gevoel ging ik me zondagmiddag ook nestelen op de bank, op de tv was een registratie van de Mattheus-passion, opgenomen in Vredenburg zonder publiek vanwege….

Nu ben ik geen passie-kenner, zeker niet en ik had me al jaren voorgenomen om een keer met volle aandacht naar de Mattheus-passion te luisteren. En nu nam ik er de tijd voor. 

Tranen biggelde op een gegeven moment over mijn wangen. Of het de intense muziek was, de intentie van de muziek of de associaties die er bij mij waren, ik werd geraakt. Enkele stukken deden me opveren omdat mijn vader die vroeger graag draaide, sommige koorstukken neuriede mijn moeder rond de Paastijd geregeld. (Zij zong in een christelijk gemengd koor). Herinneringen. Maar ook de passie waarmee de muzikanten speelden en die zo fantastisch in beeld werden gebracht, de emoties in de stemmen. Normaal draai ik muziek niet heel hard en we hebben ook maar een doorsnee muziekinstallatie. Nu had ik het geluid op windkracht 10 willen zetten, zoals ook mijn vader het liefst deed. Tot in elke vezel wilde ik de muziek horen. Ik heb me ingehouden…

Helaas kon ik de uitzending niet afkijken er was teveel afleiding in huis, maar hij staat klaar om verder te kijken en vooral te luisteren. 

Later op de middag liep ik naar de boekenkast, zoekende naar een boek waar ik even in kon verdwijnen. Geen zin om op zoek te gaan naar een nieuw boek pakte ik er een van Isabel Allende uit, een van mijn favoriete schrijvers. Voorin  had ik een regel uit het boek geschreven:

Ook al scheiden mensen en sterven beminden. De liefde verlaat ons nooit. 

Dat is nu precies wat ik voelde bij de ‘Mattheus’. Ik ben niet meer kerkelijk en gelovig, maar het lijdensverhaal is universeel en raakt mij ook nu nog. Want wat ik  hierin hoor is de toewijding, de bereidheid om door dalen heen te gaan omdat je weet dat de liefde zal overwinnen. 
Lieverd, tot woensdag in het zonnetje met de wandelschoenen aan. Nog steeds zonder fysieke knuffel, maar samenzijn daar kijk ik naar uit.

Je t’embrasse.

Marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *