Lieve Jacquelien,

Op mijn bedje hier in het kuuroord schrijf ik je toch nog even een brief. Ik heb erover nagedacht om je te schrijven voordat ik weg zou gaan, gisterochtend, maar dat was niet gelukt. En omdat ik onze bijna 6 maandenlange correspondentiereeks niet wil onderbreken, toch mijn laptopje mee om je even te schrijven. 

Het helpt me gelijk een even dat moment voor mezelf te nemen. Even rustig zitten, verwoorden wat er in me is. 

Ik zit hier dus op een retraiteweek/vakantieweek in een kuuroord in Zeeland omdat ik hier les kon krijgen van een docent Tai Chi die ik al een tijdje wilde ontmoeten. Vrij spontaan  heb ik de keuze gemaakt om hierheen te gaan. Een weekje voor mezelf, goed plan, lessen van deze docent, goed plan, conclusie ik ga. 

En het is heerlijk om in korte tijd veel te leren en te oefenen. Zo kan ik echt doorvoelen wat de oefening met me doet en kan de oefening ook eigen worden. Ik merk het nu al na 4 lessen. Er komt een rust over me heen en zachtheid, een diepe zucht terwijl ik dit schrijf bevestigd mijn gevoel. Ik voel vertrouwen in mijn kunnen en ondertussen voel ik dat er nog zo verschrikkelijk veel te leren is. Man o man. Dit geeft mij de uitdaging om niet gelijk te denken dat ik vanalles moet gaan aanpakken om zoveel mogelijk te gaan leren in zo kort mogelijke tijd. Maar, en dat is mooi, ik sta ongelooflijk te genieten en voel me gevuld als er weer een les geweest is. 

Ik kom ook uitdagingen tegen hoor. De voornaamste is dat er meer mensen hier in het kuuroord aanwezig zijn dan dat ik vooraf had voorzien. Hierdoor is er vooral rond de maaltijden best veel reuring. Juist op die momenten dat ik voel dat ik even vol zit en verstilling prettig vind zijn er mensen om me heen. Stuk voor stuk aardige en warme mensen, geen twijfel. Alleen  wil ik het liefst dat iedereen even zwijgt. Tsja en zo werkt de wereld niet he? Dus dat is mijn uitdaging. Om in die drukte mijn eigen rust te pakken en te voelen dat dat ook OK is. Eerlijk is eerlijk, het lukt soms prima, en soms…..

Dus nu op mijn kamer in mijn eigen rust ben ik aan het verteren wat er vandaag is langsgekomen. De 5 elementen, de 8 brokaten, een serie die een mooie naam had in de trant van Boeddha’s verering ofzo. Meridianen, knooppunten en ademhaling. En ondertussen niet alleen weten dat dit alles gaat stromen, maar het ook voelen. Want ja,  ik leer voelend en belevend ook hier. 

Daarom lieve vriendin, sluit ik nu af ga de dag afspoelen onder de douche en daarna lekker rusten. Morgen wordt het weer een mooie dag.

Liefs 

Marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *