Lieve Jacquelien,

Dank je wel voor je heerlijke brief vorige week. Je openheid is mooi en ontroerend, je raakte me. Tsja want ook ik heb een hekel aan het kopen van spijkerbroeken, de felle spiegels en een zweterige omgeving. Je koopt kleren omdat je je mooi wilt voelen en aan het eind van de dag ben je moe en voel je je niet zoals je gehoopt had. 
 
Vandaag ben ik gaan shoppen met dochterlief. 14 jaar en tsja op zoek naar een spijkerbroek. We hebben er een gezellige dag van gemaakt en ze is geslaagd, gelukkig. Ook zij vind het een opgave. 
 
Onze dag begon heerlijk. We zaten in de auto op weg naar Zwolle, dat is vanaf hier zo’n 40 minuten rijden. Ik reed en zij mocht de playlist beheren. Dat klinkt als een uitdaging, maar gelukkig is haar muziekvoorkeur Klassiek, en dat vind ik ook heerlijk. 
We kregen het over muziek die je raakt en we lieten elkaar mooie nummers horen.  
 
Een van die nummers was Spiegel im Spiegel van Arvo Pärt. Een prachtig stuk voor cello en piano. Kwetsbaar en krachtig tegelijkertijd. In dit nummer voel ik verbondenheid: 2 instrumenten die beiden hun eigen  melodie en toon hebben die samen zo puur klinken. Ik heb hem op een playlist staan die ik wel afspeel als ik in de ochtend, als de rest van het gezin nog slaapt, mijn tai chi oefeningen doe. 
 
Zie deze opname
In dit nummer hoor ik de waarde van het alleen zijn, de elegantie en de zachtheid van de tai chi bewegingen passen en ik voel me verbonden met zowel de leegheid, de stilte als ook met alles om me heen. 
 
 
Terwijl Si en ik in de auto onze nummers deelden, en dus ook deze, was er ook een grote verbondenheid. En met de kracht en tederheid van de muziek ging mijn hart open. En tsja, dan stromen de tranen. Geen verdriet maar ontroering en beroering, mijn ziel die geraakt wordt. 
En daarna andere nummers die rechtstreeks binnen kwamen, ach de deur naar binnen stond toch al open, laat maar stromen die tranen. 
La Mama Morta, Maria Callas
A Lark ascending. Vaughan Wlliams. 
Konining van de nacht uit de Zauberflote door Cristina Deutekom
 
Ongegeneerd lieten we de muziek ons vullen, ieder met zijn eigen beelden en emoties. Een prachtig moment samen. Wellicht door deze heerlijke start (en op de terugweg gingen we gewoon verder) hebben we een zalige dag gehad. 
 
De goede spijkerbroek gevonden en nog mooie boeken gescoord. Dochterlief zit in de pubertijd en dat is niet altijd de makkelijkste periode in het contact tussen ouders en kind omdat we in andere werelden lijken te leven en andere taal soms spreken. Vandaag was de klassieke muziek de gemeenschappelijke taal van ons hart. Zo dierbaar en kostbaar. Dankbaar. 
 
Lieve vriendin, ik ben nu moe en voldaan van deze gevulde dag. Tot snel, dikke kus. 
 
Marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *