6 januari

Lieve Jacqueline, 

We hebben elkaar gister weer aan de telefoon gesproken, fijn om je stem weer te horen. Dat was alweer een paar weken geleden. 

Ik zit hier in onze werkkamer, studeerkamer. Mijn man zit tegenover me te schrijven, en de 2 kinderen hebben beiden online les boven in hun kamers. Ieder zo hun eigen ding, het heeft ook wel iets gezelligs. Hoewel de mening van de  pubers daar wel over verschillen. En dat snap ik ook wel. Het leven is ingewikkeld voor ze in deze tijd. 

Hoewel januari door veel mensen als een grauwe en deprimerende maand wordt ervaren kan ik er doorgaans best van genieten. Na de meestal drukke afsluiting van weer een kalenderjaar, voel ik mijn energie weer gaan stromen er komen weer plannen; ik heb weer ruimte voor ideeën en initiatieven. Alleen is het nu natuurlijk best wat ingewikkelder omdat we echt niet kunnen zeggen wanneer de deuren weer open gaan. 

En wat is deze laatste zin eigenlijk  funest. Het is de ‘maar’ het is de handrem, het excuus om niet voluit te gaan en de valkuil om zelfs al niet eens te beginnen. Na deze zin bleef ik letterlijk even steken in mijn woorden, ik kwam er niet meer uit. Wat moet ik nu vertellen…….wat komt hierna… moet ik het dan weer over Corona en de lockdown hebben? Natuurlijk baal ik, baal jij en willen we het anders en heeft het impact op mij en mijn gezin. Maar  toch voel ik  ook heel sterk voel wat anders: er borrels inspiratie en motivatie, ik heb weer zin om vorm te gaan geven. 

Een nieuw jaar doet dat met mij, het geeft ruimte omdat de kalender nog onbeschreven is. En eigenlijk versterkt de lockdown dit. Omdat er nog weinig afspraken staan, omdat er geen vast plan is voor het komende jaar en omdat we in een tijd leven die erom vraagt om los te laten en je eigen vorm vinden. 

Deze energie stop ik de laatste tijd ook in het maken en creëren met mijn handen. Ik sta lang in de keuken, ik brei het liefst hele avonden en ik word daar blij van. Maken en vormgeven.  Dus ga ik beginnen  de komende tijd onze site en mijn site weer onder handen nemen. Voelen en proeven of de uitstraling nog past en ondertussen komen de borreltjes met energie boven drijven. 

Ik ken ook mijn valkuil: net iets te veel hooi op je vork nemen door dit winters frisse enthousiasme zodat ik in maart en april al halsreikend naar de zomervakantie uitkijk. Hihi. Blijven voelen en bruisen. Evenwicht, YinYang. 

En zo begint het nieuwe jaar met nieuwe energie en motivatie en een sterk gevoel over hoe ik het wil, al heb ik daar nog geen woorden voor.

Volgende week weer om de keukentafel, of moet ik zeggen om de tekentafel…laat ons samen ook weer gaan vormgeven. Ik heb het gemist….Tot snel.

Marjan